Show simple item record

dc.contributor.advisorKaplan, Emine Tuncay
dc.contributor.authorSır, Buse
dc.date.accessioned2023-04-06T11:25:54Z
dc.date.available2023-04-06T11:25:54Z
dc.date.issued2022
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11727/8671
dc.description.abstractİş hayatında ekonomik şartların değişmesi ve buna bağlı olarak yaşan krizler karşısında işyeri devirlerinin sayısı artmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden önce mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nda işyeri devri sonucunda işçinin yalnızca kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin hakkı ile ilgili düzenlemeler mevcut olduğundan, işyeri devirlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklara ilişkin boşluklar, doktrindeki görüşler ve Yargıtay kararları ile doldurulmaya çalışılmıştır. İşyeri devirleri sonucu ortaya çıkan hak ihlallerini ve mevzuattaki boşluğu gidermek amacıyla işyeri devri hususu, ayrıntılı bir şekilde ilk kez 4857 sayılı İş Kanunu’nda hüküm altına alınmıştır. Mevzuatımız işyeri devri kurumunda Avrupa Birliği’nin 2001/23 sayılı Yönergesini esas almıştır. Bununla birlikte 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun “İşyerinin tamamının veya bir bölümünün devri” başlıklı 428. maddesi ile işyeri devri hususu Borçlar Hukuku açısından da işyeri devri değerlendirilmiştir. Bu çalışmamızda, öncelikle işyeri devri hususunun anlaşılabilmesi adına bazı tanımların açıklamalarına yer verilmiş, işyeri devrine ilişkin hem ulusal hem de uluslararası düzenlemelerden söz edilmiş; özellikle de İş Hukuku kapsamında işyeri devrinin hukuksal yapısı, geçerlilik şartları ve devir şekilleri üzerinde durulmuştur. Bunun yanı sıra, işyeri devrinin iş sözleşmesine etkisi ile birlikte işyeri devrinin sonuçları olarak tarafların sorumlulukları, işçilik alacaklarına etkisi, tarafların fesih hakkı ve işyeri devrinin hangi hallerde muvazaalı olduğu ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Sistematik bir şekilde hazırlanan çalışmamızda tüm bunlara ek olarak, işyeri devrine benzer hukuki kavramlarla olan ilişkileri ve karşılaştırılması yapılmıştır. The number of workplace turnovers has increased in the face of the change in economic conditions in business life and the crises experienced accordingly. Since the Labor Law No. 4857 In order to eliminate the violations of rights and the gap in the legislation arising as a result of workplace transfers, the issue of workplace transfer was included in the Labor Law No. 1475 for the first time in detail. Our legislation is based on the European Union's Directive 2001/23 in the workplace transfer institution. In addition to this, Article 428 of the Turkish Code of Obligations No. 6098 titled "Transfer of all or part of the workplace”. With the article, the issue of workplace transfer has been evaluated in terms of the Law of Obligations. In this study, first of all, explanations of some definitions are given in order to understand the issue of workplace transfer, and both national and international regulations regarding workplace transfer are mentioned; In particular, within the scope of Labor Law, the legal structure, validity conditions and forms of transfer of workplace transfer are emphasized. In addition, the effects of the workplace transfer on the employment contract as well as the responsibilities of the parties as the results of the workplace transfer, its effect on the labor receivables, the right of termination of the parties and the situations in which the workplace transfer is collusive are discussed in detail. In addition to all these, in our study, which was prepared in a systematic way, its relations and comparisons with legal concepts similar to workplace transfer were made.en_US
dc.language.isoturen_US
dc.publisherBaşkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüen_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.subjectİşyeri Devrien_US
dc.subjectİşyeri Devrinin Sonuçlarıen_US
dc.titleİşyeri devri hüküm ve sonuçlarıen_US
dc.typemasterThesisen_US


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record